ความรักที่อดทน
posted on 28 Sep 2011 22:32 by pk-fonถึง บี ที่รัก
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะรู้รึเปล่า
ว่าการรอคอยการกลับมาของเธอในแต่ละครั้งเป็นเรื่องที่ทรมารมาก
แต่หากในระหว่างรอ เรายังมีปฏิสัมพันธ์ที่ดี อย่างสม่ำเสมอ มันก็จะไม่เกิดปัญหาไรหรอกนะ
แต่เธอ...
ไม่สร้าง ไม่คุย ไม่พูด บอกให้ฉันดูเอาเอง...ฉันไม่รู้ว่าเธอจะให้ฉันดูอะไร ในเมื่อเราแทบจะไม่เจอกันเลย
จริงๆ เราควรจะพูดคุย ถ่ายทอกความรู้สึกผ่านบทสนทนา พูดบอกให้ฉันได้รู้สึกซาบซ่านในหัวใจ แต่เธอกลับเลือกการสื่อสารโดยผ่านตัวอักษร
...ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่ชอบ ฉันคิดว่าการใช้อักษรมันถ่ายถอดอารมณ์ที่ไม่เหมือนความรู้สึกจริง เป็นโลกที่แต่งแต้มีราวกับเป็นโลกเสมือนจริง
ฉันไม่รู้ว่าเธอกลัวอะไร ทำไมชั่วเวลาที่เรายังอยู่ด้วยกันเราไม่พูดคุย หรือบอกความรู้สึกที่มี ฉันให้โอกาสเธอเสมอ.............หรือเธอจะรอให้ใครคนใดคนหนึ่งตายจากกันไปเสียก่อน คำพูดเหล่านั้นถึงจะออกมา
คนไกลกันหากไม่หล่อเลี้ยงด้วยถ้อยคำ ความรู้สึกมันจะยิ่งจืดจางเธอรู้มั๊ย
.
รึเธออยากให้มันเป็นอย่างนั้น
.
ฉันบอกเธอมาตลอด แต่เธอก็ทำไม่ได้สักที...
เราไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา ดังนั้นเราต้องแสดงความรักให้กันมากๆ มิเช่นนั้น ความรักจะจืดจาง
ฉันจะเธอ จนกว่าเธอจะเข้าใจ แต่ตราบใดที่ฉันรอไม่ได้ .... นั้นไม่ใช่เพราะฉัน มันเป็นเพราะเธอ
เธอไม่รดน้ำให้ต้นรัก.....แล้วต้นรักมันจะหยัดยืนได้อย่างไรเล่า ฉันใดก็ฉันนั้น
ตอนนี้ฉันรักเธอเต็ม 100 และมากที่สุด แต่อนาคต....ไม่รู้ เพราะฉันเฝ้าเพียรรดน้ำ แต่เธอกลับไม่.....
ฉันจะรอ แต่ไม่รู้จะทนได้แค่ไหน
เป็นเมียทหารต้องอดทน
ฉันรู้และฉันทนรอคอยเธอได้เสมอ
เพราะฉันรู้ว่าเธอต้องกลับมาหาฉันแน่นอน
และฉันก็ต้องการเพียงแค่.....ถ้อยคำหล่อเลี้ยงหัวใจฉันไม่ให้เหี้ยวเฉาก่อนธอกลับมา
